الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آندم که بی یاد تو بنشینم
باز می خوام از عشق بنویسم ... نه برای اینکه خیلی شیرینه... برای اینکه باید یه چیزهایی رو برای کسی که خیلی برام عزیزه بگم... عزیز دلم عشق حقیقی امروز و دیروز نمی شناسه.. عشق حقیقی پاکه راستینه و بخشنده است.. عشق حقیقی بهت پر و بال میده .. عشق حقیقی به اوج می رسوندت.. عشق حقیقی هیچوقت کهنه نمی شه.. امروز و دیروز هم نداره.. عشق حقیقی همیشه و همه جا همراهته.. و نیازی به موافقت معشوق نداره... نیازی به هیچ حرکتی هیج عکس العملی از طرف معشوقت نداره.. فقط عشقه که وجودت رو در بر می گیره... و حس می کنی که تک تک سلولهای بدنت نورانی شده... و حس می کنی قلبت می تونه وسعت کهکشانها رو در خودش  جابده... مربوط به امروز و دیروز هم نیست... همه چیز از یه لحظه شروع میشه.. از دریافتن یه فرصت.. در آغوش گرفتن یه فرصت... و از دست ندادنش.. اینکه دریچه ی قلبت رو به روی ناشناخته ها باز کنی... و بپذیری که هیچ درد و رنجی از عشق به انسان نمیرسه.. درد و رنج اثر خودخواهیه... اثر حسادته.. اثر بخله.. نه عشق.. عشق بخشنده است.. شاده و وقتی تمام موجودیتت رو در بر می گیره...حس می کنم واژه ها برای بیان اون چیزی که می خوام بگم کم میارن.. امیدورام بتونی درکش کنی... امیدوارم بتونی این دنیای جادویی رو ببینی..

پ.ن بازم از همه دوستایی که جواب نظراتشون رو دیر می دم عذر می خوام... اما به دلیل شرایطی که دارم زیاد نمی تونم پشت کامپیوتر بشینم....

ميان عاشق و معشوق فرق بسيار ست
چو يار ناز نمايد شما نياز كنيد...
تا حالا شده كه فكر كنيد ديگه خسته شدم چرا همه اش من بايد كوتاه بيام ... چرا هميشه من بايد بگذرم... چرا هميشه از من توقع دارن... و تاحالا شده كه به اين فكر كرده باشيد كه چقدر دوستش داريد.. يا چرا دوستش داريد... مي دونيد دوست داشتن نه مقدار مي خواد نه دليل.. اگه چيزي غير از اين باشه دوست داشتن نيست .. معامله است ... وقتي كه بپذيريم كه كسي رو دوست داريم، چون دوستش داريم.. يعني اينكه نه دليلي براي اين دوست داشتن هست و نه اندازه اي... اونوقته كه براتون فرقي نمي كنه كه اون چيكار مي كنه.. فرقي نمي كنه كه اونم دوستتون داره يا نه... فرقي نمي كنه كه اون بهترين آدم دنياست يا بدترين.. بهترين لباس رو مي پوشه يا نه به عكس كثيف و شلخته است.. هيچكدوم از اينا براتون ارزش اون دوست داشتنه رو معلوم نميكنه.. شما دوستش داريد چون دوستش داريد... و بعد حاضريد كه براي اين دوست داشتنتون هركاري رو انجام بديد... مي دونيد اين خيلي جالبه وقتي يه بار اين حس رو تجربه كرديد (مثه تجربه اي كه من داشتم) وقتشه كه اونو گسترش بديد... يعني اينكه به جاي اينكه فقط فرد مورد نظرتون رو اينطوري بي واسطه دوست داشته باشيد شروع كنيد كه بقيه انسان ها رو هم دوست داشته باشيد...شايد اين مرحله مرحله ي سختي باشه.. مي دونيد چرا چون وقتي يه نفر رو دوست داري خيلي برات سخته كه به جايي برسي كه بخواي وجه تمايز اون و بقيه رو از بين ببري... شايد تمام سختي هايي كه تو اين دوره از پروانگي مي گذرونم به همين دليل باشه... فكر مي كنم خدا داره بهم تلنگر مي زنه كه وقتشه بايد از دوست داشتن يه نفر دست برداري... حالا وقتشه كه تمام انسان ها رو اينطوري دوست داشته باشي.. اونها رو بپذيري با خوبي ها و بدي هاشون... و براشون دعا كني... و بيشتر براي خودت...
خدايا كمكم كن كه تو اين راه موفق بشم.. خدايا كمكم كن كه از خودخواهي هام بگذرم... خدايا كمكم كن زلال بشم.. و پاك..

همه چیز دل نشینه:

کسی که عمق چشماش جای امن بودنه
تویی که با تو بودن بهترین شعر منه
خیلی خسته بودم... انگار اصلا این دو سه روزه دستم به نوشتن نمی رفت...اما ترجیح دادم بنویسم چون فکر می کنم روحم نیاز به کمی ورزش کردن داره... وقتی می بینم اینهمه دوست در کنارم هستن که بودنم براشون مایه ی شادیه.. کلی به خودم می بالم.. اما قول می دم که مغرور نشم و دچار خودبینی و به نوعی عقده ی خودبزرگ بینی نگردم.. اما آخ که چقدر دلم می خواست می شد از حس و حال این چند روزه براتون بنویسم.. همه ی رنگای دنیا یه جوری شادن.. انگار همه ی دنیا می خواد بهت بگه ... رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند.. حتی این بی خوابی های شبانه هم دلنشینه.. یادهاش دلنشینه .. بودن هاش دلنشینه.. مهربونی نبودن هاش دلنشینه... خلاصه امروز انگار همه ی دنیا یه جورایی دلنشینه و تو دلت می خواد خودتو غرق کنی تو همه ی حس های دلنشین... همه ی بودن های دلنشین... 
پ.ن- اگه ازدلنگرانی ها ننوشتم بخاطر این نبود که نبودم.. برای این بود که نمی خواستم اضافه بشه.. همیشه شاد باشی.... و راضی....

انر حکایت اسرار عاشقی...

قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز
ورای حد تقریر است شرح آرزومندی
هیچوقت نمیشه براش یه جزوه داد یا یه کتاب نوشت و توش گفت که همیشه اینطوری شروع میشه.. اینطوری تموم میشه... اینطوری ادامه پیدا می کنه... هیچکسی نمی تونه دقیق بگه چیه .. چه شکلیه... چطوریه... مثل همه ی مفاهیم انتزاعی تعریف درستی ازش نیست.. فقط همه می گن به دله... این مفهوم پیچیده که هیچکسی نمی تونه ازش بگه و همه فقط تجربیاتشون رو در موردش می گن همون دوست داشتن یا عشقه...
خداییش منکه هرباراین واژه رو بکار می برم کلی انرژی می گیرم... یه چهره ی خندون میاد جلوی نظرم و قلبم می خواد از هم باز بشه و تمام خوشبختی های دنیا رو در خودش جا بده...نوشتن از عشق سخت و لی شیرینه... اما اگه نوشتن ازش به موارد ممنوعه تبدیل شده باشه... صد برابر سخت تره.... و البته صدها هزار برابر شیرین تر....
پ.ن. فکر می کنم مامانم بهترین مامان دنیاست... نه فقط واسه اینکه همه ی بچه ها اینطوری فکر می کنن. .. دیروز خیلی اذیتش کردیم.. فکر کن دو تا بچه که مجبور بودن پای هر دوتاشون رو گچ بگیرن...هرکی تو بیمارستان می دیدمون می گفت با هم دعوا کردید؟؟!!!! .... از وقتی هم که رسیدیم خونه همه اش داشت کار می کرد .. آخه بابام هم دیروز جراحی فک کرده و خونه مون شده مثل یه بیمارستان صحرایی... آفتابگردون بیچاره هم مجبور شده از پریشب خونه زندگیش رو ول کنه و بیاد کمک مامان... خداییش منکه واسه ی همه بندگان خدا سلامتی آرزو می کنم...و سلامت... قدر سلامتیتونو بدونین هوارتا....